Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

59 + 1 πράγματα που δεν ξέρετε για εμένα

Είχατε καιρό να δείτε ανάρτησή μου και νομίζατε ότι θα πέρναγε έτσι αυτό ε; Με ξεσηκώσατε όμως άτιμες blogger και έτσι μετά από την μισή bloggoγειτονιά (την Μάγδα, την Μαρία, την Ελπίδα, την Μάρθα, την Γιάννα, την Ειρήνη, την Κατερίνα, την Εύη, την Μαρίνα, που φιλοξένησε και την ανάρτηση της Ιωάννας, την Ρεγγίνα, την Βάσω, την Τέσση, την Ειρήνητην Κάτια και την Πέννυ, εάν έχασα ή ξέχασα κάποια παρακαλώ να με ενημερώσετε να συμπληρώσω τον σύνδεσμο), ήρθε και η δική μου ανάρτηση, που είμαι σίγουρη κανείς δεν την περίμενε, μετά από τόσο καιρό που έχω να γράψω. 

Όταν όμως είδα το πρώτο "59+1 πράγματα που δεν ξέρετε για εμένα" στον αέρα, σκέφτηκα αμέσως ότι θέλω κι εγώ να τα γράψω και το είδα σαν μια ευκαιρία να με ....θυμηθούν οι παλιοί και να με μάθουν οι νέοι (χχοχοοχοχοχ). Και καθόλου δεν με πειράζει εάν γελάσετε με κάποια από αυτά.  Γιατί τελικά blogging σημαίνει να μοιράζεσαι και εάν δεν ανοιχτείς στους φίλους σου, να πεις τις παραξενιές σου, τις αδυναμίες σου, αν δεν γελάσεις με τις γκάφες σου, αν δεν αυτοσαρκαστείς, αν δεν παραδεχτείς ποιος τελικά είσαι, τι νόημα έχει; 

59+1 πράγματα λοιπόν που ίσως δεν ξέρετε για εμένα και που ίσως θέλετε να μάθετε (ναι, άλλη όρεξη δεν είχατε, το ξέρω). Και επειδή είναι και πολλά, άντε ξεκινάμε και να δούμε μέχρι που θα φτάσουμε! (πραγματικά τώρα, ποια είχε την ιδέα να γράψουμε 60 πράγματα για εμάς; Μα 60 ;;;;; Μπα Χριστός κι Απόστολος !!!!). 

1) Έχω κάνει λογαριασμό στο tweeter και δεν τον έχω χρησιμοποιήσει ούτε μια φορά! Σχεδόν το ίδιο και στο instagram, στο οποίο έχω "ανεβάσει" 3 (ή μήπως 2;;;) φωτογραφίες όλες κι όλες!

2) Ο λογαριασμός e-mail μου έχει γεμίσει με διαφημιστικά μηνύματα που βαριέμαι να τα σβήσω.

3) Όταν θέλω να μείνω 5 λεπτά μόνη μου χωρίς να μου μιλάει κανείς, κρύβομαι στο μπάνιο. Αλλά κι εκεί με βρίσκουν και αρχίζουν "μαμααααααααααααααααααα πού είναι το στυλό μου με την Hello Kitty ;;;;;;;;;;;;;".Η αλήθεια είναι ότι "βουτάω" τα στυλό Hello Kitty από την κασετίνα της κόρης μου και γράφω εγώ με αυτά.

4) Τρελαίνομαι να ψωνίζω σχολικά είδη. Μολυβάκια, γομίτσες, ετικέτες, ξύστρες, ντοσιέ, χαρακάκια, χαρτάκια, τα λατρεύω όλα! Ναι και τους διαβήτες!

5) Δεν μπορώ να πω ψέμματα, γιατί ή αρχίζω να λέω βλακείες ή ξεχνάω τι μούφα έχω πει και μετά τα μπερδεύω. Οπότε παίρνω μια βαθιά ανάσα, ξεφουρνίζω την αλήθεια και ότι γίνει - έγινε.

6) Έμεινα στην προηγούμενη δουλειά μου 18 ολόκληρα χρόνια και κάτι μήνες. Παρόλα αυτά, την απόφαση να φύγω και να πάω σε μια άλλη δουλειά, την πήρα σε μια μόλις μέρα. Και δεν το μετάνιωσα ούτε μια στιγμή! 

7) Αγαπημένο μου άρωμα είναι αυτό της πούδρας.

8) Αγαπημένα απορρυπαντικά για το σπίτι αυτά που μυρίζουν ωκεανό ή πεύκο. Δεν μου αρέσουν αυτά με άρωμα λουλουδιών.

9) Αγαπημένο φαγητό οι τηγανιτές πατάτες κατά προτίμηση Κύπρου. Μπορώ να τρέφομαι αποκλειστικά με πατάτες γενικότερα.

10) Κρύβω σοκολάτες στην τσάντα μου για "ώρα ανάγκης"(στις 01.00 το βράδυ π.χ....).

11) Δεν έχω κάνει ποτέ στην ζωή μου δίαιτα. Δεν είμαι εγώ χαρακτήρας για δίαιτα! Γιατί, τι να σου πουν τα κολοκυθάκια με το ψητό κοτόπουλο, όταν έχει στο σπίτι μακαρόνια με κιμά !

12) Είμαι επιρρεπής στις αλμυρές γουρουνιές. Όταν κάποιος ρωτήσει "θα φάμε σουβλάκι;;;" είμαι η πρώτη που θα απαντήσει "ΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ" !!!!!!!!!!!!!!!

13) Πριν δύο μήνες αποφάσισα να κόψω τα αναψυκτικά και έκτοτε δεν έχω πιει γουλιά.

14) Σήμερα ήπια πρώτη φορά καφέ σκέτο. Μέχρι πριν λίγο καιρό τον έπινα γλυκό.

15) Δεν παραγγέλνω ποτέ φαγητό ή καφέ εάν είναι πολύ αργά, εάν βρέχει ή εάν κάνει πολύ κρύο. Το ξέρω ότι είναι η φύση της δουλειάς αυτή ή ότι αν δεν παραγγείλω εγώ, θα το κάνει κάποιος άλλος, αλλά εγώ δεν βγάζω άνθρωπο με μηχανάκι στον δρόμο ούτε μετά τις 11.00 το βράδυ, ούτε με βροχή και κρύο! 

16) Στα σχολικά μου χρόνια έχω υποστεί φοβερό bullying από 2-3 άτομα που δυστυχώς ήμασταν συμμαθητές μέχρι και το Λύκειο και μου είχαν κάνει την ζωή μαύρη. Τελειώνοντας η Γ' Λυκείου, υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι δεν θα επιτρέψω ποτέ ξανά να μου συμβεί αυτό. 

17) Κάποιες φορές θέλω να πάρω κάποιον τηλέφωνο αλλά δεν το κάνω, γιατί νομίζω ότι θα ενοχλήσω. Αυτό έχει μεταφραστεί και έχει παρεξηγηθεί από κάποιους σαν αδιαφορία. 


18) Μου αρέσουν πολύ τα βαμμένα νύχια, αλλά βαριέμαι αφόρητα να φτιάχνω τα δικά μου. Γι' αυτό και δεν το κάνω ποτέ! Τα κόβω σύρριζα και τέλος! Ναι και το καλοκαίρι !

19) Μακιγιάρομαι σπάνια. Πολύ σπάνια! Ίσως σε κανένα γάμο, αλλά τώρα πια τους παντρέψαμε όλους τους φίλους και τα ξαδέρφια! Στην τσάντα μου θα βρεις μόνο lip gloss και αυτό εάν το έχει αφήσει η κόρη μου και δεν το έχει καταχωνιάσει μέσα στα δικά της τσαντάκια με τα δεκάδες τσιμπιδάκια, βραχιολάκια, χτενάκια και άλλα -άκια.

20) Πάντα μακραίνω τα μαλλιά μου, τα μακραίνω, τα μακραίνω και μόλις φτάσουν σε ένα ωραίο μήκος, μου την δίνει και πάω και τα κόβω κοντά. Επίσης δεν έχω κάνει ποτέ μεγάλη αλλαγή χρώματος. Τρεις φορές τον χρόνο κάνω μόνο ανταύγειες, πότε μελί, πότε κόκκινες.

21) Δεν μπορώ να φορέσω παπούτσια με ψηλό τακούνι. Μια φορά που το επιχείρησα γιατί ερωτεύτηκα κάτι γόβες που είδα σε μια βιτρίνα, κατέληξα ξυπόλητη και με τα παπούτσια στο χέρι !

22) Την πρώτη φορά που οδήγησα μόνη μου αυτοκίνητο, βρέθηκα στο φανάρι της Λεωφόρου Βουλιαγμένης στο ύψος του Αη Γιάννη στην Δάφνη, όπου με περιτριγύρισαν δεκάδες μηχανάκια και όταν άναψε πράσινο και ξεκίνησαν όλα μαζί, σκέφτηκα "η ζωή εδώ τελειώνει".

23) Μου αρέσει να οδηγώ, αλλά δεν έχω πάρει ποτέ το αυτοκίνητο για να πάω στο κέντρο της Αθήνας. Επίσης με αγχώνει η σκέψη να οδηγήσω σε μια περιοχή που δεν γνωρίζω τους δρόμους. Ευτυχώς έχουμε GPS. 

24) Δεν είμαι καθόλου μα καθόλου καλή στην Γεωγραφία και δεν έχω καθόλου αίσθηση προσανατολισμού, σε αντίθεση με την αδερφή μου που είναι σαν να έχει καταπιεί το GPS!

25) Βαριέμαι απίστευτα να βάζω βενζίνη στο αυτοκίνητο, αν και το κινώ καθημερινά! Εάν δεν φτάσει ρεζέρβα, δεν σταματάω σε βενζινάδικο (μην το πείτε στον σύζυγο αυτό.....).

26) Δεν αγοράζω λαχεία, δεν παίζω joker. Δεν πιστεύω στην τύχη αυτού του είδους. Πιστεύω όμως ότι κάποιες φορές στην ζωή μας (ίσως και μόνο μια), το σύμπαν μας δίνει σημάδια που πρέπει να ακολουθήσουμε χωρίς φόβο και με πολύ πάθος !

27) Δεν μπορώ να βλέπω την οθόνη της τηλεόρασης κλειστή. Την έχω πάντα ανοιχτή, ακόμα και όταν δεν παρακολουθώ. Με ενοχλεί να την βλέπω μαύρη και σκοτεινή.

28) Είμαι από αυτούς τους τύπους που τους αρέσει να βάζουν τα βιβλία στην βιβλιοθήκη κατά ύψος, τοποθετώ τα χαρτιά στο γραφείο έτσι ώστε να μην εξέχει το ένα έξω από το άλλο, τα μολύβια στην μολυβοθήκη πρέπει να είναι πάντα ξυσμένα και άλλα τέτοια σπαστικά. Μερικές φορές αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να τακτοποιώ τόσο καλά κάποια πράγματα, που όταν τα βάλω κάπου "για να θυμάμαι σίγουρα που είναι", να μην το ξαναβλέπουμε ποτέ!

29) Όταν φεύγω από το σπίτι, κλειδώνω, πηγαίνω μέχρι το αυτοκίνητο, δεν είμαι και τόσο σίγουρη πως έχω κλειδώσει, γυρίζω πίσω, ε αφού γύρισα που γύρισα ξαναμπαίνω στο σπίτι, ρίχνω μια ματιά εάν έχω κλείσει όλα τα παράθυρα, τον θερμοσίφωνα, το σίδερο, την κουζίνα κλπ, ξαναβγαίνω από το σπίτι, ξανακλειδώνω, ξαναφεύγω και μόλις φτάσω ξανά στο αυτοκίνητο, αναρωτιέμαι εάν την δεύτερη φορά που βγήκα από το σπίτι ξανακλείδωσα ή θυμάμαι την πρώτη και έχω αφήσει την πόρτα ορθάνοιχτη! Φτού! 

30) Μαζεύω ένα βουνό άχρηστα πράγματα, είτε γιατί "είναι κρίμα να τα πετάξουμε" είτε γιατί "μπορεί να χρειαστούν" και μετά από λίγο καιρό τα πετάω ή τα δίνω όλα μαζί.....

31) Κάθε μα κάθε πρωί προσπαθώ να θυμηθώ που στα κομμάτια άφησα το αυτοκίνητο το προηγούμενο βράδυ. 

32) 004412 035 055 18. Είναι ο αριθμός τηλεφώνου που είχε σημειώσει σε ένα χαρτάκι η φίλη μου η Μαρία πριν από 20-21 χρόνια και της το διάβασα δυνατά για να το πληκτρολογήσει σε ένα καρτοτηλέφωνο για να μιλήσει με τον τότε φίλο της στην Αγγλία. Για κάποιο λόγο αυτό το νούμερο έμεινε για πάντα τυπωμένο στον εγκέφαλο κι ας το διάβασα μια και μόνο φορά και ας ήταν και αλληνής ο γκόμενος! (αχχαχαχαχαχχα Μαρία θυμάσαι;).


33) Θυμάμαι απ' έξω πολλά πράγματα που έχουν σχέση με αριθμούς. Νούμερα τηλεφώνων, ποσά και διάφορα άλλα. Δεν θυμάμαι όμως ποτέ την τιμή ενός προϊόντος στο super market. Όχι,  ούτε αυτή που έχει το γάλα!


34) Βλέπω όλες τις επαναλήψεις από τις σειρές που μου αρέσουν στην τηλεόραση. "Τα φιλαράκια", "Άκρως οικογενειακόν" "Μην αρχίζεις την μουρμούρα" "Το νησί" και παρακαλάω να ξαναδείξει κάποιες που έδειξε μόνο μια φορά και μετά ποτέ ξανά.

35) Όταν προσπαθώ να βγάλω μια ωραία φωτογραφία, βγάζω 100 χάλια! Παρόλα αυτά, θέλω να πάρω μια καλή φωτογραφική μηχανή κάποια στιγμή (η μηχανή φταίει που βγάζω χάλια φωτογραφίες, όχι εγώ.....). Όμως δεν μου αρέσει να βγαίνω εγώ φωτογραφίες. Έχω ελάχιστες φώτο στις οποίες βρίσκομαι εγώ. Σε σημείο να αναρωτιέμαι εάν θα έχουν καμία φωτογραφία δική μου τα παιδιά μου, για να θυμούνται πως ήμουν κάποτε !

36) Λατρεύω την θάλασσα και ειδικά τις βόλτες στην παραλία όταν βρέχει.

37) Θέλω κάποια στιγμή να ζήσω σε νησί και μάλιστα σε σπίτι που θα είναι μπροστά στην θάλασσα.

38) Έχω οκτώ βαθμούς μυωπία ! Χωρίς γυαλιά ή φακούς δεν βλέπω ούτε στα τρία μέτρα!

39) Δεν έχω ανέβει ποτέ σε αεροπλάνο και δεν έχω πάει ποτέ ταξίδι στο εξωτερικό.

40) Φοβάμαι το ύψος. Πάντα όταν βρίσκομαι σε ταράτσα ή ψηλό μπαλκόνι, κρατάω 1 μέτρο απόσταση τουλάχιστον από τα κάγκελα. Εννοείται ότι δεν δέχομαι ούτε καν για αστείο να πλησιάσει και να ακουμπήσει κάποιος άλλος το κάγκελο ή να κάνει για πλάκα ότι θα κάτσει πάνω σε αυτό !!!!!!!!!!!! Ανατριχιάζω ολόκληρη και βάζω τις φωνές.

41) Μου λείπουν οι φίλες μου και μια βόλτα μαζί τους άνευ τέκνων και συντρόφων. 

42) Δεν πηγαίνω εύκολα σε γιατρούς. Όχι γιατί τους φοβάμαι, απλά βαριέμαι πολύυυυυυυ και σπάνια θα θεωρήσω ένα σύμπτωμα αρκετά ανησυχητικό. (πού να τρέχουμε τώρα, καλά είμαι λέμε....).

43) Έχω αρχίσει 4 φορές το βιβλίο "Το κοιμητήριο της Πράγας" του Ουμπέρτο Εκο και το έχω παρατήσει και τις 4 γιατί βαρέθηκα να ξαναγυρνάω πίσω για να θυμηθώ τι σκατά είχε γίνει όταν το άφησα.

45) Έχω ξεκινήσει μια φορά το "Έγκλημα και Τιμωρία" του Ντοστογιέφσκι και το παράτησα επίσης, γιατί δεν άντεξα την στεναχώρια και την μιζέρια που περιέγραφε. Με έριξε πάρα πολύ. Το έχω κρύψει στο κάτω - κάτω ράφι της βιβλιοθήκης.

46) Έχω πετάξει στα σκουπίδια βιβλίο που θεώρησα ότι ήταν πολύ αρνητική ενέργεια να βρίσκεται αυτό το πράγμα μέσα στο σπίτι μας.Δεν θα σας πω ποιο, αλλά ήταν ένα μυθιστόρημα με την ιστορία μιας οικογένειας που γνώρισε την τελείως σάπια πλευρά της κοινωνίας μας. 

47)  Το πρώτο πράγμα που αγόρασα όταν έμαθα ότι είμαι έγκυος στο πρώτο μου παιδί ήταν ένα παραμύθι για παιδιά 6 χρονών. Είχα πάει να αγοράσω σχολικά (βλέπε  ν. 4) για την ανιψιά μου, το είδα, το άνοιξα, διάβασα μερικές σελίδες μέσα στο βιβλιοπωλείο, βούρκωσα, άρχισε να στάζει η μύτη μου και θόλωσαν τα γυαλιά μου. Ήταν "Ο Θωμάς" της Λίτσας Ψαραύτη.

48) Για να κοιμηθώ πρέπει πάντα να είμαι σκεπασμένη, έστω με ένα σεντόνι.

49)  Κλαίω πάντα όταν ακούω το "Dust in the wind". Τελευταία σκέφτομαι πολύ συχνά ότι οι γονείς μου έχουν μεγαλώσει και ότι στην ηλικία που είναι εκείνοι τώρα, οι παππούδες μου είχαν "φύγει".

50) Μου αρέσει να μαζεύω χάντρες κι ας μην τις χρησιμοποιώ κάπου.

51) Από τα Χριστούγεννα του 1997 φοράω πάντα στον λαιμό μου το σταυρουδάκι που μου χάρισε τότε ο καλός μου. Το βγάζω μόνο εάν θέλω να φορέσω κάποιο άλλο κόσμημα κάποια στιγμή (όχι περισσότερο από 2-3 φορές τον χρόνο) αλλά μόλις επιστρέψω σπίτι το ξαναφοράω. Επίσης φοράω πάντα την βέρα μου, από την ημέρα που αρραβωνιάστηκα. Αντίθετα, ο σύζυγος δεν την φοράει ποτέ. Μου την δίνει λίγο αυτό, αλλά το έχω πάρει απόφαση.

52) Εδώ και τρία χρόνια όταν πηγαίνουμε στο εξοχικό έρχεται στην αυλή μας ένας γάτος που τον ταϊζουμε και μας τρίβεται για να τον χαϊδέψουμε. Κάθε πρωί, ανοίγω την πόρτα για να βγω στην βεράντα, με περιμένει απ' έξω, μόλις με δει νιαουρίζει και εγώ του απαντώ "καλημέρα Γάτε"!!! 

53) Λατρεύω τα Χριστούγεννα, τα στολίδια, τα φωτάκια και όταν στολίζουμε το δέντρο, ενθουσιάζομαι εγώ περισσότερο από τα παιδιά!

54) Δεν μου αρέσει καθόλου μα καθόλου η έκφραση "ο άντρας μου"! Μπλιαχ! Λιώνω όμως όταν ο Βασίλης με φωνάζει "Μαρία μου".

55) Αγαπημένη έκφραση που χρησιμοποιεί η κόρη μου, είναι όταν με φωνάζει "μαμίτσα μου".

56) Όταν τρώω τούμπες γελάω τρελά, σε σημείο να μην μπορώ να σηκωθώ όρθια!


57) Μου αρέσει πολύ να πλέκω για δώρα και ειδικά για μωρά! Όλες οι φίλες μου που έχουν γεννήσει από όταν έμαθα να πλέκω, έχουν πλεκτό δωράκι από εμένα. Σε μια - δυο το χρωστάω, αλλά θα το κάνω σύντομα, έπεσαν πολλά γεννητούρια μαζεμένα!

58) Επειδή εμένα μου αρέσει να πλέκω, θεωρώ ότι όλος ο κόσμος θα θέλει να μάθει να πλέκει. Είμαι ικανή να σου βάλω το βελονάκι και το κουβάρι στα χέρια με το ζόρι (τι πάει να πει "δεν θέλεις"; Γιατί δεν θέλεις; Αφού είναι ωραίο !).

59) Δεν έχω μετακομίσει ποτέ. Μένω στο ίδιο σπίτι από 6 χρονών.


+1 Πήδηξα το 44 αχαχαχχαχααααααααααααααααααααααααα



Ελπίζω να το απολαύσατε όσο κι εγώ ! 

astroneraidoula




Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

Γράμμα στον γιο μου ....

Πριν λίγο μπήκα στο σαλόνι για να κλείσω τα παράθυρα και η ματιά μου έπεσε πάνω σε αυτό που εδώ και 15 μέρες έχουμε στολισμένο πάνω στο σύνθετο. Το απολυτήριο σου από το Δημοτικό Σχολείο. Έμεινα να το κοιτάζω.... Κόλλησα στην λέξη με τα μεγαλύτερα και εντονότερα γράμματα... "απολύεται". Απολύεται από το Δημοτικό Σχολείο και εγγράφεται στο Γυμνάσιο !!! Ποιος; Ο γιος μου; Το δικό μου το παιδί; Σοβαρά τώρα; Μα πως;;; Πότε έγινε αυτό; Εσύ μέχρι χθες έφτιαχνες φανταστικά ζωάκια και αεροπλανάκια από πλαστελίνη. Τόνοι πλαστελίνη έχουν περάσει από τα χέρια σου. Είμαι σίγουρη ότι ακόμα υπάρχει ένα κουτί από δαύτη σε κάποιο σημείο του σπιτιού.... Και περιμένει να μου φτιάξεις μικρά γιασεμιά για την γιορτή μου και αλλήθωρα γατάκια να βάλω πάνω στο κομοδίνο μου.... Και δεινόσαυρους με τεράστιες ουρές και τρομερά δόντια...., φάλαινες όρκες και σαύρες τρομακτικές !!! 

Ακόμα έχω στην ντουλάπα μου τα γράμματα σου προς τον Άγιο Βασίλη που ζητούσες τον δράκο και το κάστρο των Playmobil. Ναι, αυτό που μου είπες ότι δεν θέλεις πια. Ότι μπορούμε να το χαρίσουμε, όμως εγώ δεν θέλω..... Θέλω να μείνουν όλα εκεί, επάνω στο ράφι. Να τα βλέπω κάθε φορά που μπαίνω στο δωμάτιο. Λες και τα στρατιωτάκια, οι ιππότες και οι ινδιάνοι είναι οι φύλακες. Αυτοί που θα κρατήσουν την παιδικότητά σου και δεν θα την αφήσουν να βγει έξω από το δωμάτιο.... Τόσο καιρό σε περιμένουν εκεί, άλλοι πάνω στα ράφια, άλλοι μέσα στα κουτιά.... Δίπλα και οι αστροναύτες, οι νίντζα και ο πολεμιστές lego. Αυτοί που καθόσουν ώρες ατελείωτες και συναρμολογούσες κομματάκι - κομματάκι. Μα πως στο καλό θυμόσουν όλα αυτά τα χιλιάδες κομματάκια πού ταιριάζουν; Και πως στο καλό ήξερες ότι λείπει από το κουτί εκείνο το μικρό διάφανο πορτοκαλί κομματάκι που είχε διάμετρο 3 χιλιοστά όλη κι όλη και εγώ κατά λάθος το είχα ρουφήξει με την σκούπα ;;;; Πόσο καιρό έχεις να παίξεις με τα lego σου; Να αρπάξεις το τεράστιο κουτί, να το πας στο σαλόνι και με έναν εκκωφαντικό θόρυβο να αδειάσεις όλα αυτά τα κομματάκια στο πάτωμα, για να βρεις αυτά που χρειάζεσαι και να φτιάξεις ένα διαστημόπλοιο;;;

Μεγαλώνεις..... Σιγά - σιγά αφήνεις πίσω σου την παιδική ηλικία, τα παιχνίδια, τους ιππότες, τους ινδιάνους..... Και τον Πήτερ Παν, τα βιβλία με τους δεινόσαυρους και τόσα παραμύθια που διαβάσαμε άπειρες φορές, τα βράδια πριν κοιμηθείς.... Τα χαρίσαμε στην βιβλιοθήκη του δήμου, για να μπορούν να τα πάρουν μικρότερα παιδιά να τα διαβάσουν. (Ολα κι όλα όμως, ο Μικρός Πρίγκηπας και ο Τριγωνοψαρούλης θα μείνουν για πάντα στην βιβλιοθήκη, εντάξει; Και ο Εγωιστής Γίγαντας. Και το Δώρο της Παπλωματούς....) 

Μεγαλώνεις........ Σε χαίρομαι και σε καμαρώνω και θέλω να ξέρεις πως με κάνεις πολύ περήφανη και χαρούμενη. Κι αν καμιά φορά σε μπερδεύω με αυτά που σου λέω, είναι γιατί είμαι κι εγώ μπερδεμένη. Δεν ξέρω πως είναι να έχεις ένα μεγάλο παιδί, μαθαίνω κι εγώ μαζί σου.... Εσύ με έκανες πρώτη φορά μαμά, με εσένα τα βλέπω όλα για πρώτη φορά. Και εσύ θα είσαι για πάντα ο δικός μου μικρός πρίγκηπας. Που θα φοβάμαι μην πληγωθείς, μην απογοητευτείς, μην σε εκμεταλλευτούν..... μην σου κάνουν κακό.... Θέλω να μάθεις τον έξω κόσμο, τον κόσμο των μεγάλων, με ήπιο τρόπο, να ...... προσγειωθείς ομαλά, χωρίς να πονέσεις !!!! Δεν είναι εύκολο ο κόσμος αυτός ξέρεις.... Μην βιάζεσαι να μεγαλώσεις.... Κράτησε λίγο ακόμα αυτές τις στιγμές που θα έχεις σαν παιδί.... Θα έχεις μια ζωή ολόκληρη μπροστά σου που θα είσαι μεγάλος. 


Με αγάπη, η μαμά σου ! 



Υ.Γ. Κοίτα, μην εκμεταλλευτείς αυτήν την στιγμή αδυναμίας που έγραψα αυτές τις σειρές και μου πετάξεις "κι εσύ που το ξέρεις, αφού κι εσύ τώρα μαθαίνεις" όταν θα σου πω ότι "όχι, δεν μπορείς να γυρίσεις στις 12.00, γιατί είσαι μικρός". 

Και κλείσε επιτέλους αυτό το κινητό! Προέκταση του χεριού σου έγινε!!! 

Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2016

Επιστροφή με ένα γιλέκο !

Τον τελευταίο καιρό σκεφτόμουν συνέχεια ότι αυτή η γωνιά έχει....πιάσει αράχνες! Και μου κακοφαινόταν τόσο πολύ, γιατί όταν την ξεκίνησα είχα τόσο ενθουσιασμό! Είχα μέσα στο μυαλό μου να γράφω συνέχεια, είτε κάτι που έπλεξα, είτε μια καινούργια πλέξη που δοκίμασα, ένα νήμα, ένα κολπάκι... Κάποιες φορές όμως αλλάζουν πολλά πράγματα στην ζωή σου, που μπορεί να είναι εντελώς θετικά για κάποιο τομέα, σου μηδενίζουν όμως σχεδόν τον ελεύθερο χρόνο ! Και κακά τα ψέμματα, το blogging θέλει χρόνο

Όλο αυτό το διάστημα που έλειπα από την blogoχώρα όμως, λίγο με ξενύχτι, λίγο στα πεταχτά, έπλεκα! Ίσως όχι όσο θα ήθελα, πάντως έπλεκα! Και σιγά - σιγά τώρα θα σας παρουσιάσω ότι έφτιαξα τόσο καιρό!

Το τελευταίο πράγμα που έπλεξα είναι ένα γιλέκο για τον γιο μου! 




Το είχα αδικήσει το αγοράκι μου, γιατί όλο για την κόρη έπλεκα! Τα άτιμα τα κοριτσίστικα, είναι τόσο εντυπωσιακά που κερδίζουν πάντα την παράσταση!
Για τον νέο λοιπόν διάλεξα χρώματα λαδί, ζεστό κεραμιδί και μπεζ. Το νήμα που επέλεξα είναι το Cable της Kangaroo. Είναι ένα νήμα πολύ αφράτο, μαλακό και ζεστό. Πλέκεται εύκολα και με βελόνες και με βελονάκι και δεν είναι λεπτό, πράγμα που σημαίνει ότι..... δεν πλέκεις ατελείωτες ώρες για να ολοκληρώσεις ένα πλεκτό. Επίσης, χρησιμοποίησα βελόνες νούμερο 5 1/2. Πλέκεται και με μικρότερες, αλλά εγώ το ήθελα πολύ αφράτο. Εξαρτάται και από το χέρι, μια πλέκτρια που πλέκει πιο χαλαρά από εμένα, θα χρησιμοποιήσει μικρότερο νούμερο βελόνες. Σε κάθε περίπτωση, κάνουμε δείγμα με δύο ή περισσότερα νούμερα βελόνες, για να δούμε ποιο μας δίνει το αποτέλεσμα που θέλουμε.

Αφού λοιπόν διάλεξα νήμα και βελόνες, έψαξα να βρω σχέδιο. Και η αλήθεια είναι ότι ενώ για τα κοριτσίστικα έβρισκα πάντα άπειρα σχέδια, για αγορίστικο γιλέκο δεν έβρισκα τίποτα να πλησιάζει αυτό που είχα σκεφτεί! Αποφάσισα λοιπόν να ξεκινήσω το πρώτο μου πλεκτό χωρίς να ακολουθήσω συγκεκριμένο πατρόν. Χμμμμμ δυσκολάκι..... Μέχρι τώρα ακολουθούσα πατρόν και οδηγίες με θρησκευτική ευλάβεια για να μου βγουν σωστά τα μεγέθη.... Είπαμε, δεν έχω τόση εμπειρία ώστε να βγάζω ρούχο από μόνη μου. Δεν είναι κασκόλ ή εσάρπα!


Γιλέκο για ηλικία 12-14 ετών

Πρώτη μου σκέψη ήταν να πάρω ένα ρούχο που φοράει ήδη το παιδί και του κάνει. Το άπλωσα σε έναν πάγκο και το μέτρησα καλά. Φάρδος, σε ποιο ύψος έχει κόψιμο για μασχάλη, ύψος και φάρδος ώμων, ύψος και πλάτος λαιμόκοψης. Υπολόγισα επίσης, ότι θέλω να το κάνω λίγο μεγαλύτερο, για να το φορέσει και του χρόνου (θα μου βγουν που θα μου βγουν τα μάτια και τα χέρια, να το φορέσει άλλη μια χρονιά....).

Θα ξαναπώ ότι απαραίτητο είναι το δείγμα, όσο βαρετό και αν είναι. Όταν μέτρησα το υπάρχον ρούχο του παιδιού είδα ότι έχει φάρδος 39 εκατοστά. Εγώ για να το κάνω λίγο πιο φαρδύ το υπολόγισα στα 42 εκατοστά. Εκανα λοιπόν το δείγμα μου με 30 θηλιές.

Οι 30 θηλιές μου έδωσαν πλάτος 15 εκατοστά. Για 42 εκατοστά που χρειάζομαι εγώ, πόσες θηλιές πρέπει να βάλω; Ξέρετε τώρα, η απλή μέθοδος των τριών, 

Χ = με τον από πάνω του, επί το κλάσμα αντεστραμμένο(μην γελάτε, έτσι μου τον είχαν πει στο σχολείο, έτσι το θυμάμαι...).

Δηλαδή,

30 θηλιές                15 εκατοστά

Χ θηλιές                  42 εκατοστά


Χ = 30 επί (42:15)

Χ = 84
Ήξερα λοιπόν ότι πρέπει να ξεκινήσω το πλεκτό μου ρίχνοντας 84 θηλιές στην βελόνα μου.


Τα υλικά μου:
Βελόνες ν. 5 1/2
Βελόνες κυκλικές με καλώδιο 80 cm ν. 5.
Βελόνα ραψίματος για να ενώσω τα κομμάτια του πλεκτού μεταξύ τους

Νήμα Kangaroo Cable, 50% μαλλί, 50% ακρυλικό. 5 ή 6 κουβάρια των 50 γραμμαρίων σε λαδί χρώμα, 1 κουβάρι σε κεραμιδί χρώμα, 1 κουβάρι σε μπεζ χρώμα.


Πλάτη
Έριξα 84 θηλιές σε βελόνα νούμερο 5 1/2 με το νήμα που ανέφερα.
Έπλεξα 4 σειρές λάστιχο 1Χ1 με το λαδί νήμα, 2 σειρές λάστιχο 1Χ1 με το κεραμιδί νήμα και πάλι 4 σειρές λάστιχο 1Χ1 με το λαδί νήμα. 

Συνέχισα πλέκοντας ζέρσεϊ καλή, δηλαδή μια σειρά όλο καλή, 1 σειρά όλο ανάποδη, μέχρι το πλεκτό να φτάσει ύψος 40 εκατοστά σύνολο. (Μόνο τους δύο πρώτους και δύο τελευταίους πόντους σε κάθε σειρά τους έπλεκα καλή σε όλες τις σειρές, για να δημιουργήσω μια ούγια που θα έκανε το ράψιμο πιο εύκολο. 

Στα 40 εκατοστά γενικό ύψος έκοψα για μασχάλη: Έκλεισα τρεις πόντους στην αρχή της βελόνας, τόσο στην καλή, όσο και στην ανάποδη πλευρά, από μια φορά. Μετά έκλεισα δύο πόντους με τον ίδιο τρόπο και στις δύο πλευρές και τέλος από έναν πόντο επίσης και στις δύο πλευρές.

Συνέχισα να πλέκω μέχρι που έφτασα στο σημείο του λαιμού. Εκεί έκλεισα τους κεντρικούς πόντους, υπολογίζοντας να μου μείνουν τόσοι πόντοι δεξιά και αριστερά, ώστε να μου δίνει φάρδος 7 εκατοστά. Δυστυχώς δεν θυμάμαι πόσους πόντους άφησα σε κάθε πλευρά. 

Συνέχισα να πλέκω κάθε ώμο ξεχωριστά για 2 σειρές, στην 3η έκλεισα τους μισούς πόντους από την έξω πλευρά της βελόνας και στην 5η έκλεισα και τους τελευταίους. 


Μπροστά

Έριξα 84 θηλιές στην βελόνα μου και έπλεξα το λάστιχο με τον ίδιο τρόπο όπως και στην πλάτη. Στην 11η σειρά, άρχισε το σχέδιο.Πάλι, τους δύο πρώτους και τους δύο τελευταίους πόντους τους έπλεκα καλή σε όλες τις σειρές για να μου σχηματιστεί η ούγια. Οπότε έμειναν από 84 - 2 από αριστερά και - 2 από δεξιά = 80 πόντοι. 

Αυτούς τους 80 ενδιάμεσους πόντους τους έπλεξα με τον εξής τρόπο:

1η σειρά: 4 πόντοι καλή - 4 πόντοι ανάποδη (επανάληψη)
2η σειρά: Ολοι οι πόντοι όπως εμφανίζονται
3η σειρά: 4 πόντοι καλή - 4 πόντοι ανάποδη (επανάληψη)
4η σειρά: Ολοι οι πόντοι όπως εμφανίζονται

5η σειρά: 4 πόντοι ανάποδη - 4 πόντοι καλή (επανάληψη)
6η σειρά: Ολοι οι πόντοι όπως εμφανίζονται
7η σειρά: 4 πόντοι ανάποδη - 4 πόντοι καλή (επανάληψη)
8η σειρά: Ολοι οι πόντοι όπως εμφανίζονται

Αυτές οι 8 σειρές επαναλαμβάνονται σε όλο το μπροστινό μέρος.

Αφού έπλεξα 9 τετραγωνάκια με το λαδί χρώμα, άλλαξα κουβαράκι και έπλεξα για 4 τετραγωνάκια με το κεραμιδί, 3 πάλι με λαδί 4 με μπεζ. Μετά συνέχισα πάλι με λαδί.

Στα 40 εκατοστά, σχημάτισα την μασχάλη με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως στο κομμάτι της πλάτης. Ταυτόχρονα σχημάτισα το V. Για να γίνει αυτό, χώρισα το πλεκτό σε δύο μέρη και το κουβάρι μου επίσης. Έπλεκα πλέον με δύο κουβάρια, ένα για κάθε μέρος του V.
Στο πρώτο μέρος έκοβα πιάνοντας τον 3ο και 4ο πόντο πριν το τέλος μαζί και στο δεύτερο μέρος παίρνοντας τον 3ο πόντο άπλεκτο, πλέκοντας τον 4ο πόντο και περνώντας τον 3ο πάνω από τον πλεγμένο. Αυτό το έκανα σε σε κάθε καλή πλευρά του πλεκτού. 

Εδώ θέλω να ευχαριστήσω πολύ - πολύ την αγαπημένη μου Όλγα Οικονόμου που με βοήθησε με το V, έτσι ώστε να βγει στρωτό και καλοσχηματισμένο. 

Αυτό που ήθελε ιδιαίτερη προσοχή με το V, ήταν να συνεχίζεται σωστά το μοτίβο με τα τετραγωνάκια. Αυτό ίσως ήταν το πιο δύσκολο μέρος του γιλέκου. Επίσης, έχοντας υπόψη τον αριθμό των πόντων που είχαν απομείνει στο μέρος της πλάτης, έπρεπε να υπολογίσω τις σειρές του V, έτσι ώστε να μείνει ο ίδιος αριθμός πόντων, στο ίδιο ύψος και στο μπροστινό κομμάτι. 

Έκανα τα κλεισίματα στους ώμους, όπως και στο κομμάτι της πλάτης, ώστε οι ώμοι να είναι ομοιόμορφοι στο εμπρός και πίσω κομμάτι και να μπορούν να ραφτούν.

Έκρυψα τα "μουστάκια" από τα νήματα, ένωσα τα πλαϊνά τμήματα του πλεκτού. Σήκωσα τους πόντους στα μανίκια με κυκλική βελόνα ν. 5. γύρω - γύρω και έπλεξα λάστιχο 1 Χ 1, δύο σειρές λαδί, δύο σειρές κεραμιδί, δύο σειρές λαδί. Κανονικά για τα μανίκια χρειαζόμουν βελόνα κυκλική με καλώδιο 30 cm, αλλά επειδή δεν είχα και ήθελα να το τελειώσω και ήταν Κυριακή, χρησιμοποίησα αυτήν με το καλώδιο 80 cm και το τράβηξα ανάμεσα από τους πόντους μου όσο περίσσευε, για να κλείνουν οι πόντοι και να μπορώ να τους πλέξω κυκλικά.
Έραψα τους ώμους, σήκωσα τους πόντους στο V με κυκλική βελόνα με 80 cm καλώδιο και έπλεξα λάστιχο όπως στα μανίκια.

Έκρυψα τα υπόλοιπα νήματα.

Επειδή είναι το πρώτο πλεκτό που φτιάχνω χωρίς να ακολουθώ συγκεκριμένο σχέδιο και η πρώτη φορά που γράφω οδηγίες μόνη μου, παρακαλώ συγχωρέστε μου τις ελλείψεις ή αν κάτι που γράφω δεν είναι τόσο κατανοητό. Ρωτήστε για όποια απορία έχετε και θα προσπαθήσω να σας απαντήσω, με χαρά! 






ΕΛΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΦΙΛΟΙ !

Η οικογένεια των blogger

Δεν ξεχνάμε...